Χριστουγεννιάτικα στεφάνια

Την κατασκευή αυτή την είδα πριν χρόνια σ’ ένα εργαστήριο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας(που παρεμπιπτόντως φέτος τιμήθηκε με το βραβείο «Πρόσβαση στη γνώση» του ιδρύματος Bill & Melinda Gates)

Υλικά:

Πλαστικά πιάτα ή εφημερίδα ή σύρμα

Τρέσα χριστουγεννιάτικη

Κορδέλες κι άλλα διακοσμητικά (ρόδια ,αγγελάκια,φιγουρίτσες σε μικρό μέγεθος)

Κόβουμε από το πλαστικό πιάτο το εσωτερικό του 

και τυλίγουμε την τρέσα γύρω γύρω προσέχοντας μην αφήσουμε κενά. 

Την αρχή και το τέλος της τρέσας τις κολλάμε με θερμοκόλλα και στολίζουμε με κορδέλες, φιογκάκια και στολιδάκια που κολλάμε με προσοχή με θερμοκόλλα. Σ’αυτή τη φάση δεν έχω φωτογραφία να σας δείξω γιατί πέρασαν χρόνια απ’ όταν τα έκανα και τα χάρισα όλα.

Φέτος ακολούθησα άλλη διαδικασία

.

 Επειδή με το πλαστικό πιάτο το μέγεθος είναι περιορισμένο και τα στεφανάκια βγαίνουν μικρά (διάμετρος περίπου 20 εκ) πήρα εφημερίδα την τύλιξα σχηματίζοντας έναν κύκλο με διάμετρο περίπου 40 εκ και τύλιξα γύρω της κολλητική ταινία ή χαρτοταινία.

Στη συνέχεια τύλιξα την τρέσα και την αρχή και το τέλος τα έδεσα κόμπο (γιατί θερμοκόλλα και παιδιά δε γίνεται!)Στόλισα με κορδέλες τύλιξα και νάυλον κλωστή για να κρέμεται και ιδού!

Ένα για την αδερφή μου

Ένα ακόμη!

Διακοσμούν πολύ ωραία το τζάκι ,τον τοίχο σαν κάδρα ,στολίζουν ένα τραπέζι,

κρεμιούνται  σ' ένα διαχωριστικό και φυσικά στην εξώπορτα.Σε μια ξύλινη εξώπορτα αρκεί να βάλουμε μια πινέζα ή ένα καρφάκι στο πάνω μέρος της πόρτας και να το κρεμάσουμε από τη νάυλον κλωστή.Σε μια θωρακισμένη πόρτα μπορούμε να βάλουμε ένα καρφάκι στο πάνω μέρος της κάσας(σημ.το άσπρο λάστιχο είναι για τις ανάγκες της φωτογράφησης!)

μόλις ανοίγει η πόρτα όμως όλο και κάποιος θα το τρακαίρνει!Αντ'αυτού χρησιμοποιούμε αρκετή νάυλον κλωστή(στη φώτο λάστιχο για να φαίνεται) τη δένουμε στο ματάκι στην εσωτερική πλευρά της πόρτας

και από πάνω φέρνουμε το στεφάνι και την κλωστή στην εξωτερική πλευρά ρυθμίζοντς το ύψος που θέλουμε.Στο πάνω μέρος της πόρτας βάζουμε λίγη κολλητική ταινία για μην κουνιέται το στεφάνι μας

 Είναι μια ωραία ιδέα για τη διακόσμηση του σπιτιού μας ή για δώρο σε μαμάδες,πεθερές και νονές.

Προσωπικά θα μου άρεζαν και σε αντισυμβατικά σχήματα κι έτσι πήρα απόφαση να φτιάξω άλλα δύο.Ένα παραλληλόγραμμο για το σπίτι μου

Σκελετός από εφημερίδα

Η τρέσα δεν έφτασε...Ώρα για αυτοσχεδιασμό!

Κάτι έκανα!
Μετακίνησα λίγο και το κενό στο πλάι αριστερά!Εκεί ούτως ή άλλως θα έβαζα φιόγκο

Και τελειωμένο!

και ένα οβάλ για την νονά!
Αυτό ομολογώ πως έχει και σύρμα (από μεταλλική κρεμάστρα )κάτω από την εφημερίδα γιατί αλλιώς δεν μπορούσε να κρεμαστεί!!!

Φώτο από κινητό..δυστυχώς έχασε τα χρώματα του...

Καλή επιτυχία

ΥΓ.Ο Άγιος Βασίλης είπε θα μου φέρει καινούργια φωτογραφική μηχανή οπότε επιφυλάσσομαι για καλύτερες φωτογραφίες!!:P

Χιονάνθρωπος από μαλλάκι πλεξίματος

Η ιδέα για κατασκευή με μαλλί πλεξίματος είναι από τα υπέροχα φαναράκια της Ονειροχώρας!

Υλικά :
εφημερίδα
ατλακόλ
μαλλί πλεξίματος
κλωστές
ύφασμα
κουμπιά
πλαστελίνη ή πηλό


Εκτέλεση:
Έφτιαξα δυο μπάλες από εφημερίδα (μια μεγάλη και ελαφρώς κωνική και μια μικρότερη και ελαφρώς κοίλη)

Τις στερέωσα με κολλητική ταινία και κόλλησα τη μια πάνω στην άλλη σχηματίζοντας το  χιονάνθρωπο.

Στη συνέχεια βάζοντας κατά διαστήματα ατλακόλ τύλιξα  το μαλλάκι γύρω γύρω ξεκινώντας από την κορυφή και προσπάθησα να ενώσω όσο καλύτερα γίνεται τη μια σπείρα με την επόμενή της .(εδώ να ομολογήσω 1ο.ότι χρειάστηκε να επαναλάβω και δεύτερη φορά τη διαδικασία γιατί φαινόταν η εφημερίδα από κάτω-ίσως με πιο χοντρό μαλλάκι ή με πιο σφιχτό τύλιγμα να μη χρειαστεί-και 2ο φωτογραφία από αυτή τη φάση δυστυχώς δεν έχω γιατί τώρα βρήκε να με προδώσει η φωτογραφική μου και να αποθηκεύει όσες φωτογραφίες θέλει!!!Αν κάνετε ζουμ στη φώτο πιστεύω ότι φαίνεται πως τύλιξα το μαλλάκι)
Τα μάτια και το στόμα είναι από κλωστή και η μύτη από πλαστελίνη που για να σκληρύνει την άλειψα με ατλακόλ ,της πέρασα μισή οδοντογλυφίδα

και τη στερέωσα με κόλλα στο πρόσωπο του χιονάνθρωπου.
Το κασκόλ είναι μια λωρίδα από ύφασμα ραμμένη για να μη φαίνονται τα ξέφτια της και το σκουφάκι από ένα τριγωνικό κομμάτι ύφασμα  τη βάση του οποίου έραψα πάνω στο χιονάνθρωπο και το υπόλοιπο το τύλιγα και το στερέωνα με βελονιές δίνοντας του το σχήμα που ήθελα (το ότι ήταν μελανζέ το ύφασμα βοήθησε πολύ στο να μη φαίνονται οι βελονιές!!)
Τα κουμπάκια είναι στερεωμένα με ελάχιστη κλωστίτσα!
Και ιδού ο χιονάνθωπος λίγο σοβαρός μου βγήκε ,τον είχα φανταστεί πιο παιχνιδιάρη αλλά ας όψονται τα σκούρα του χρώματα! Στην αφή είναι απαλός!

 Και προφίλ

Να κι ένας αληθινός(περσινός φυσικά!!!)Κρατάει κι ομπρέλα!!

Ολίγον από παρελθόν!!

Μια ευχάριστη έκπληξη με περίμενε σήμερα το πρωί (στη γιορτή μου!) ανοίγοντας το blog!Μια γλυκιά υποδοχή από φίλες που παρακολουθώ- σαν τον κλέφτη κρυφά - κάποιους μήνες τώρα και που με τιμούν με την παρουσία τους!!
Ας φανερώσω κι εγώ λοιπόν τις κατασκευές μου!Από επαγγελματική διαστροφή (σίγουρα!!) θα ξεκινήσω από την αρχή με αντικείμενα από το παρελθόν που αγαπώ!!

Ένα νυφιάτικο μαντηλάκι (για το γάμο της αδερφής μου) ασορτί με το νυφικό και φτιαγμένο από μεταξωτό ύφασμα ,με ραμμένη (στο χέρι !!) τη δαντελίτσα  και ροζ μωβ λουλουδάκια!!

Ένα ζωγραφισμένο  τζάμι!!Πολύ θα ήθελα να έχω ένα βιτρώ  στην πόρτα της κουζίνας μου!Μέχρι να το αποκτήσω αρκούμαι στα χρωματισμένα λουλούδια (με χρώματα για γυαλί) που είναι από τα πρώτα πράγματα που έφτιαξα και το αγαπώ πολύ(εννοείται πως τα λουλούδια ήταν ήδη σχεδιασμένα!)

 Κοσμήματα που τα έχω και αδυναμία!
Ένα μενταγιόν -ταυτότητα με ροζ δερματάκι και γράμματα.

 Δαχτυλίδια.

Σκουλαρίκια.

Οι μαύρες χάντρες ήταν σ' ένα λαστιχάκι για τα μαλλιά που όταν ξεχείλωσε απόκτησαν άλλη χρήση

.
Από την πολλή χρήση άλλαξαν χρώμα!

Οι κορώνες είναι από μπομπονιέρα βάφτισης.Κρίμα να πάνε χαμένες!Με ατσαλόσυρμα και γαλάζιες χάντρες έγιναν σκουλαρίκια.

Με το δεξί !

Πριν καναδυό χρόνια ,με αφορμή μια δραστηριότητα, χρειάστηκε να εξηγήσω στους μαθητές μου τι είναι ένα blog χωρίς ωστόσο η ίδια να πολυγνωρίζω!Και να που τώρα γράφω στο δικό μου ιστολόγιο!!!Τι μεσολάβησε άραγε?

Η αλήθεια είναι πως το να φτιάχνω μόνη μου πράγματα είναι κάτι που μου αρέσει!Εδώ και χρόνια τα βράδια πριν κοιμηθώ σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να φτιάξω :"ένα κλαδί εδώ","αα μια ζώνη μ 'αυτές τις χάντρες","μια σύνθεση με λουλούδια από γκοφρέ χαρτί αντί για πίνακα στο σαλόνι μου"."αυτά τα σκουλαρίκια που είδα στο περιοδικό","ένα μαραφέτι για να συμμαζέψω τα άπειρα τηλεκοντρόλ" χωρίς ωστόσο να το τολμώ πάντα, κυρίως επειδή η σκέψη "απ'όλα έχει η αγορά ,γιατί να το φτιάξει κάποιος μόνος?" στο δικό μου μυαλό ή -πολύ περισσότερο των άλλων-υπερίσχυε...Τώρα που το σκέφτομαι πάντως με θράσος άφησα τη δημιουργική ...κουτσουλιά μου στο νυφικό μου,στα ποτήρια της σαμπάνιας στο γάμο μου,στο κουτί της βάφτισης και στις μπομπονιέρες όταν έγινα νονά,στην τζαμαρία της κουζίνας μου,σ'ένα ρομαντικό μαντήλι στο γάμο της αδερφής μου...

Γεννώντας  τα παιδιά μου ανοίχτηκε μπροστά μου ένας μικρόκοσμος που άφησε απ'έξω τους "άλλους" και με απελευθέρωσε.Για πότε πέρασα από το "μαμά!θα μου φτιάξεις μια χάρτινη βαρκούλα και ....ένα ολόκληρο χάρτινο καράβι?" του γιου μου στο "...και δε φτιάχνω μόνη μου τα προσκλητήρια και τα γλυκά για τη βάφτιση της κόρης μου?" δεν κατάλαβα...Τελικά αν τον κουβαλάς τον ιό αργά ή γρήγορα εκδηλώνεται.
Σήμερα πριν πετάξω οτιδήποτε του ρίχνω μια δεύτερη ματιά μήπως και μου χρησιμεύει κάπου.
Η χαρά που παίρνω από τη διαδικασία και τη σκέψη "αυτό το έκανα μόνη μου!!" είναι απερίγραπτη.

Πήρα λοιπόν  την απόφαση να δημιουργήσω αυτό το ιστολόγιο για να συγκεντρώσω όσα έχω φτιάξει -κι αυτά που ελπίζω ότι θα φτιάξω στο μέλλον- όπως παίρνει κανείς ένα κουτάκι ή φτιάχνει ένα ραφάκι για να βάλει μια συλλογή του.Αν με ξαναρωτούσαν αυτό θα έλεγα σήμερα στους μαθητές μου...